بازهم مساوی = آن هم درمقابل آخرین تیم جدول

هنوز افکارآن روز در ذهنم نجوا می کند منظورم روزی بود که تیم تربیت یزد کاوه تهران را با تمام مهره های اصلی اش با سه گل در هم کوبید وحیرت همگان را بر انگیخت که شاید هنوز شک آن باخت رامی توان در پیکره کاوه دید.بعد ازآن بازی وبا شادی بسیار به خود گفتیم خداکن این برد سانسی نبوده باشد وتیم تربیت از روی درایت این برد را بدست آورده وبرای موفقیت تیم تربیت دعا کردیم وگفتیم هیچ چیز در فوتبال غیر ممکن نیست .

اما در روز جمعه مورخ 02/02/1390 وبعداز بازی تیمهای تربیت یزد وهمیاری اراک با ورمان شد که افکارمان زیاد هم به ما بیراه نگفته وتنها شانسی بوده که تربیت توانست تیم کاوه را شکست دهد. چون در مقابل تیم آخرجدول یعنی همیاری اراک چیزی جز مساوی نصیبمان نشد.

آیا دست ودلوازی جناب آقای قربانی ،ضیافت شام عیاران یا بوق وکرنای آقای قادریان در روزنامه پیمان که بهتر است این روزها نام ان را روزنامه تربیت بگذاریم باعث شد تا تربیت دوباره به مانند گذشته بر روی نوار باخت ومساوی قرار گیرد؟

(اقبال به سراغ کسی میرو که به کار عقیده دارد نه به اقبال)

براستی اگر در بازی با کاوه شانس با ما یار نبود وآن بازی را هم به مانند بازی های قبل باخته یا درنهایت مساوی کرده بودیم الان وضعیت چگونه بود؟

مسئولین محترم باشگاه تربیت آیا در ائین نامه شما فقط تشویق وجود دارد وبرای مدیریت صحیح فورا از اهرم تشویق استفاده می کنید ؟

آیا لازم است که برای یک برد شانسی این قدر سریع عکس العمل نشان داد و اولین اهرمی که به نظر یک مدیر میرسد باید تشویق باشد آن هم از نوع مالی ؟

آیا مگر رسالت یک بازیکن چیست ؟ وبرای چه کاری مبلغ هنگفتی در یک فصل دریافت میکند ؟ ایا فقط برای برد باید تشویق شوند ودر بازیهائی که از ضعیف ترین تیمهای حاضر در جدول چیزی جز باخت یا مساوی نصیبمان نمی شود بازیکنان سهمی نداشته اند وباید بی مهابا از کنار باختها گذشت ؟

ایا بازیکنانی که در طول فصل حتی شما رش بازی انها به عدد یک هم نمی رسد باید مورد تشویق قرار گیرند؟

به هر حال بازهم غصه خوردیم واز خدا خواستیم که بخاطر مردم متدین وشهید پرور دارالعباده فقط وفقط یک بار دیگر شانس به این شهر وتیم تربیت روی اورد ودر این فصل یک برد دیگر داشته باشیم .انشاءاله . تابعد

نویسنده : یزد فردا
منبع خبر : خبرگزاری فردا