یک قرن فرصت برای توسعه ابرکوه
حسین حاتمی ابرقوئی
ابرکوه نمایندگی یزد فردا:حسین حاتمی ابرقوئی:ابرکوه شهری با قدمت چندین هزار ساله، شهری تاریخی، گنجینه معماری سنتی ایران، مرکزی ترین نقطه شهری ایران، مملو از آثار باستانی ارزشمند، همچون سرو 4000 ساله، گنبد عالی، مسجد جامع، خندق¬ها، مسجد بیرون و ... شهر گندم و زرد آلو، شهر قنات و یخچال، شهر شعر و ادب، گذرگاه جاده ابریشم و ...
اینها همه و همه تعاریفی است که کما بیش در مورد ابرکوه عنوان می شود، خود را با آنها راضی می کنیم و به آنها دل خوش ميداريم که موطن ما شهریست در خور و قابل توجّه. البته شکّی در این نیست که ابرکوه، شهر کوچک و دوست داشتني ما دارای فرهنگ، هنر، تاریخ و توانمندی¬های ویژه ایست که ارزش مطالعه و بحث و سرمایه گذاری دارد و از ظرفيت هاي بزرگ و بي مانندي برای رشد برخوردار است ولی همواره علامت سؤال بزرگی در پیش رویمان است وآن اینکه حال چرا با اینهمه توانمندی و این سابقه طولانی مدنیت و این پشتوانه فرهنگی، هنوز ابرکوه جایگاه واقعی خود را نیافته است؟ آنچه اين معما را پيچيده تر مي سازد آن است كه وقتی به اطراف خود می نگريم شاهد آن هستیم که علی رغم برخي شهرهای دارای کمتر از یک قرن سابقه، شهر ما به مراتب از پیمودن مراحل توسعه باز مانده است.
جالب است بدانیم طبق اسناد وزارت کشور پس از تصویب اولین بودجه کل شهرداریهای کشور (1308) یعنی 22 سال پس از تصویب نخستین قانون بلدیه کشور، ابرکوه بعنوان یکی از 134 شهر کشور، دارای بودجه مصوّب بوده است و این سابقه شهرداری را تا سال 1308 قطعی می نماید و احتمال سابقه بیش از آن نیز هست. این در حالیست که در استان خودمان نيز شهرهایی به نام تفت، میبد، بافق، مهریز، هرات، مروست، اشکذر و ... به رسمیت شناخته نمی شدند. با دقّت در این سیاهه مشاهده می¬شود که برخی از این شهرها مانند اهواز که در آن زمان ناصریه نامیده می شده است به شکوفایی رسیده و به کلان شهر تبدیل شده است و برخی از شهر ها هم مثل ابرکوه فرو کاهیده اند و در اندازه های شهری کوچک مانده¬اند. دلایل طبیعی، جغرافیایی، سیاسی و غیره از جمله مسائلی بوده اند که قطعاً بر این مسئله تأثیر گذار بوده اند ولی وضعیت فرهنگی و اجتماعی شهر نیز بعنوان یکی از مؤثّر¬ترین اهرمها در این زمینه كاملاً نقش آفرین بوده است.
سرمايه انساني در قالب نیرو های فعال، متخصص و کارشناس هر شهر از جمله مهمترین مؤلّفه های سازندگی و توسعه به شمار می آیند؛ ولی متأسّفانه در شهر ما که نیروی متخصص و کارآمد آن (مقیم و غیر مقیم) بیداد می کند و استعدادهای درخشان آن زبانزد خاص و عام است این قضیه صورت خوشی ندارد. فضای ناسالم سیاسی شهر در برخی برهه¬ها و در برابر هم قرار گرفتن نیرو های فعّال شهر، رقابتهای ناسالم که به جای رقابت، بیشتر به مبارزه شبیه هستند، بحثهای محلّه گرایی، بدبینی، تخریب چهره¬ها و عدم قدردانی و قدر شناسی از خادمان، جوانان و متخصصان شهر، بارزترین مشخصه های این عرصه بوده اند که بلندترین گام¬ها را در عدم رشد و توسعه شهر برداشته اند.
این مسئله به دو شكل، عوارض خود را در طول دهه های متمادی گذشته بروز داده است که یکی نا امیدی و به حاشیه راندن و گوشه گیری نیروهای ساکن در شهر و یا مهاجرت این نیروها به شهرهای دیگر را سبب شده است و دومین عارضه آن هرز رفتن و عدم هم افزایی نیروهای موجود و بلکه تقابل این نیروها با هم بوده است. قطعاً فرصت طلبی، بدبینی و سوء استفاده برخی از عناصر، زمینه ساز این مسئله¬ها بوده که آینده و توسعه شهری را به کام خواسته ها و منافع فردی و جاه طلبی های نابجا کشانده است البته حساب این افراد باید از جریانها و گروههای فعال که برای شهرمان دلسوزی می کنند جدا گردد. امروز باید دستان کوچک ترین نیروها و کسانی که در راستای آبادانی این شهر قدم بر می¬دارند و یا به نوعی هر کجای دفتر توسعه این شهر را رقم و قلم می زنند و حتّی کوچکترین حرکت¬ها را انجام می دهند، بوسید و با بوجود آوردن فضای تفاهم و ارجگذاری، زمینه امیدواری بیش از پیش آنان را بوجود آورد و مسلّماً مدیران شهری در این زمینه مسئول¬ترند. همانگونه که مستحضرید هماهنگی و همراهی این نیروهای علاقمند، مثبت و توانمند با رعایت جایگاه تخصصی و تجربی آنان می تواند قدرتی منسجم، مؤثّر و موفق را درجهت رشد و توسعه شهر ایجاد نماید.
هوشیاری و بوجود آوردن فضای نقد، بزرگ منشی و صبر و چشم پوشی از مسائل کوچک و حاشیه ای، عدم دخالت دادن مسائل شخصی در مسائل سیاسی و عمومی، کنترل احساسات غیر واقعی، برخورد با عوامل و عناصر منافق و فرصت طلب، احترام متقابل، ایجاد فرهنگ تقدیر و تشکّر و البته ممیزی عملکردها!، استفاده از متخصّصین و کارشناسان و زمینه سازی حضور و اظهار نظر آنان، اقدام طبق موازین و در چارچوبهای قانون مقدّس جمهوری اسلامی و... مواردی هستند که فراموشی آنها وضعیت موجود را تشدید و اصلاح آن را غیر ممکن می سازد.
در پایان امید است با ایجاد زمینه های تفاهم و همکاری و با محور قرار دادن موضوع توسعه و آبادانی شهر در رفتارهای سیاسی و اجتماعی، بتوانیم بیش از پیش در توسعه شهرمان و ارائه خدمات به شهروندان عزیز مؤثّر واقع شویم. بدانیم که همه نواقص و محاسنی دارند و به جای سیاه و سفید دیدن افراد که هر کس با ما نیست علیه ماست، بر این باور باشیم که برای ساختن شهرمان به همه نیاز داریم، تافته جدا بافته نیستیم و اکثریت قریب به اتفاق مردم، فارغ از تسویه حسابهای گروهی و شخصی، علاقمند توسعه و تحول مطلوب در شهرشان هستند. بی¬گمان داشتن یک سلیقه خاص و یا یک مشی متفاوت در چهارچوبهای نظام، دلیلی برای حذف نیروها نمی شود بطوری که رهبر معظم انقلاب این مضمون را به صورت "جذب حداکثری و دفع حداقلي "بیان کرده اند.
- نویسنده : یزد فردا
- منبع خبر : خبرگزاری فردا

جمعه 31,ژوئیه,2026