دکتر عباس خلجی استاد دانشگاه در جمهوریت نوشت: سیاست لزوماً عرصه آرمان و آرمان خواهی نیست. سیاست همیشه با آرمان های مطلوب انسان سازگاری و مطابقت ندارد. سیاست عرصه واقعیت های تلخ و زهرآگینی است که بایستی با مسئولیت پذیری و مشارکت سیاسی خود از میزان تلخی آنها کاست. کاهش قدرت یک سویه اقتدارگرایان بهترین راه حل سیاسی برای گذار از شرایط کنونی ایران است. این راه حل از سه مسیر اصلی می گذرد که بایستی بهترین و کم هزینه ترین آن را برگزید. نخست، ستیزه جویی که مستلزم ستیز و درگیری با الیگارشی قدرت است؛ دوم، بی تفاوتی که موجب انفعال، انزوا، گوشه گیری و عزلت گزینی، حاشیه نشینی و تحریم می گردد؛ و سوم، گفتگو و تعامل سازنده که نیازمند برقراری روابط مستقیم و سخن گفتن و سازش و مصالحه با حاکمیت است؛ بدیهی است، گزینش هر یک از این راه ها مستلزم نگرش تاریخی و بهره مندی از تجارب پیشین و البته پذیرش مبانی، الزامات و پیامدهای آن است. پیامدهایی که گاه سنگین و پرهزینه است. سیاست عرصه ستیز و سازش است و اگر از آثار و دستاوردهای ستیز برای بالا بردن قدرت چانه زنی و امتیازگیری از رقیب استفاده نشود، ستیز بلا موضوع می گردد. یعنی ستیز پشتوانه سازش است و به تنهایی موضوعیت ندارد. در چنین شرایطی که هر دو راه افراطی و تفریطی اول و دوم ، یعنی جنگ و ستیز از سویی و انزوا و گوشه گیری از سوی دیگر بارها در تاریخ ایران تجربه شده و نتایج ویرانگر و پیامدهای خانمانسوز آنها بر همگان آشکار و عیان گشته است، بهترین و مطلوب ترین و تنها گزینه پیش روی ایرانیان، راه حل سیاسی و گفتگو و مصالحه است. پشتوانه اصلی برای موفقیت این راه حل و شرط کامیابی در این مسیر مشارکت سیاسی گسترده مردم در انتخابات است. در واقع، مشارکت سیاسی و حضور در پای صندوق های رای قلب تپنده راه حل سیاسی گذار به دموکراسی است. البته مشارکت سیاسی بدون پذیرش قواعد بازی سیاسی و رعایت اصول رقابت سیاسی سالم معنا ندارد و تنها یک مشارکت توده ای است که بیشتر الیگارشی قدرت از مزایای آن بهره مند می شود و به ویژه به سیاست ها و روش های موجود مشروعیت می بخشد. اما مشارکت سیاسی آگاهانه و گزینش نامزدهای مطلوب از میان گزینه های محدود چشم انداز روشن و آینده مطلوبی پیش روی ایرانیان می نهد. زیرا سیاست لزوماً عرصه آرمان و آرمان خواهی نیست. سیاست همیشه با آرمان های مطلوب انسان سازگاری و مطابقت ندارد. سیاست عرصه واقعیت های تلخ و زهرآگینی است که بایستی با مسئولیت پذیری و مشارکت سیاسی خود از میزان تلخی آنها کاست. بنابراین، همواره سیاست عرصه انتخاب میان بد و بدتر و گاهی گزینش میان بدتر و بدترین است. بدین ترتیب، کسانی که در این شرایط حساس به گزینه عدم مشارکت در انتخابات می اندیشند و غیرمسئولانه در تنور تحریم می دمند، ناخواسته در دام اقتدارگرایان افتاده و آتش بیار معرکه دشمنان مردم سالاری در ایران شده اند. زیرا تحریم فاقد پشتوانه تاریخی و نظری و پیشینه فرهنگی، سیاسی و اجتماعی در ایران است. بنابراین، راه حل مناسبی برای شرایط سیاسی کنونی جامعه نیست. البته نتایج ویرانگر و پیامدهای غیرقابل مهار تحریم بارها در ایران تجربه شده است. کما این که تحریم مطابق خواست نیروهای اقتدارطلب است که همواره از مشارکت پایین مردم بهره برده و اینک نیز در بستر مشارکت پایین می تواند گزینه مورد نظر خود را بر کرسی ریاست جمهوری نشاند. در حالی که مشارکت سیاسی از پشتوانه تاریخی، مبانی نظری و تجربه فکری، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی لازم و کافی برخوردار است و ثمرات شیرین و نتایج دلچسب آن بارها تجربه شده که پیروزی سی بر صفر فهرست امید در حوزه انتخابیه تهران در انتخابات مجلس دهم نمونه بارز آن است. بدین سان، مشارکت سیاسی گسترده و انتخاب گزینه مطلوب از میان داوطلبان موجود تمام برنامه های اقتدارگرایان را ناکام خواهد گذاشت و زمینه تحقق انتظارات عمومی را فراهم خواهد ساخت. به طور کلی، تنها از طریق جلب نظر همه ایرانیان به مشارکت سیاسی گسترده و حضور فشرده در پای صندوق های رای و گزینش نامزد مطلوب می توان برنامه اقتدارگرایان و مخالفان مردم سالاری در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو را ناکام ساخت وتحقق چنین واقعیتی در گرو تلاش همگانی در خور برای بسیج عمومی رای دهندگان و حضور یک پارچه مردم ایران در پای صندوق های رای در روز 29 اردیبهشت 1396 است

• نویسنده : یزد فردا
• منبع خبر : خبرگزاری فردا