زمان : 26 تیر 1401 - 11:29
شناسه : 174539
بازدید : 3056
ضرورت توجه به امر به معروف و نهی از منکر ضرورت توجه به امر به معروف و نهی از منکر یزدفردا: فریضه امر به معروف و نهى از منکر امر همگانی است و موضوعی است که در قرآن ، آیات و روایات تاکید زیادی بر آن شده و آحاد جامعه باید به آن توجه کنند و در جهت ترویج آن کوشا باشند.

به گزارش احمد جعفری ندوشن خبرنگار یزدفردا: نهضت و قیام حضرت امام حسین ( ع) در واقع با پیاده سازی این دو فریضه همراه بود. آن حضرت فرمود برای اصلاح امت جدم قیام کردم و می خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم.

جایگاه و اهمیت امر به معروف و نهى از منکر، نقش آن در نهضت عاشورا، موضعی است که باید به آن توجه شود.

امر به معروف و نهى از منکر، پیشینه اى به قدمت تاریخ حیات انسان دارد. نخستین انسان دعوت کننده به نیکى، آدم بود و پس از وى نیز پیام آوران وحى و پیروان آنان در انجام این وظیفه مهم تلاش کرده اند.

اسلام از پیروان خود مى خواهد که خود را در برابر جامعه متعهد بدانند و در صورت مشاهده ستم و گناه سکوت نکنند، بلکه همواره دیگران را به خوبى ها امر کنند و از بدى ها باز دارند. تاکیدهاى مکرر قرآن کریم، در خصوص امر به معروف و نهى از منکر بیانگر اهمیتى است که اسلام براى سالم سازى محیط اجتماع و مبارزه با عوامل فساد و گناه قائل شده است.

از دیدگاه اسلام، هیچ عملى نمى تواند با دو فریضه امر به معروف و نهى از منکر، برابرى کند و امت اسلامى، مادامى بهترین امتهاست که به این دو واجب شرعى عمل کند.

قرآن کریم اولین وظیفه همه انبیا را امر به معروف و نهى از منکر مى داند و مى فرماید: «ما در میان هر امتى، پیامبرى را مبعوث کردیم که مهم ترین وظیفه آنان دو چیز بود: یکى امر به یکتاپرستى که بزرگ ترین معروفهاست (ان اعبدواللّه )، و دوم نهى از اطاعت طاغوتها که بزرگ ترین منکرهاست (اجتنبوا الطاغوت).

در سوره اعراف نیز مى خوانیم: «پیامبر اسلام که نام و نشانش در تورات و انجیل آمده، اولین وظیفه اش امر به معروف و نهى از منکر است.»

حضرت على (ع) امر به معروف و نهى از منکر را از همه نیکى ها حتى از جهاد، به مراتب برتر و مهم تر شمرده، مى فرماید:

تمام کارهاى نیک و (حتى) جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهى از منکر، جز به قطره اى در برابر دریاى بى کران نمى مانند.

شاید سر برترى امر به معروف و نهى از منکر بر سایر عبادات و نیکى ها در این باشد که قوام و استوارى و استمرار همه خوبى ها در گرو برپایى این دو فریضه بزرگ است.