امام خمینی (ره): چنانچه ما براى مقاصد اسلام بترسيم، دين نداريم
صحيفه نور، ج 1، ص: 292و293:
من از آن آدم ها نيستم كه اگر يك حكمى كردم، بنشينم چُرت بزنم كه اين حكم خودش برود؛ من راه مى افتم دنبالش. اگر من خداى نخواسته، يك وقتى ديدم كه مصلحت اسلام اقتضا مى كند كه يك حرفى بزنم، مى زنم و دنبالش راه مى افتم و از هيچ چيز نمى ترسم.
بحمداللَّه تعالى. واللَّه، تا حالا نترسيده ام [ابراز احساسات حضار]. آن روز هم كه مى بردندم، آنها مى ترسيدند؛ من آنها را تسليت مى دادم كه نترسيد. [خنده حضار] آخر اگر ما براى مقصد اسلامى، براى مقصدى كه انبيا خودشان را به آب و آتش زدند، اولياى عظام خودشان را به كشتن دادند، علماى بزرگ اسلام را آتش زدند، سر بريدند، حبس كردند، تبعيد كردند، حبس هاى طولانى كردند، اگر چنانچه ما براى مقاصد اسلام بترسيم، دين نداريم