یزدفردا

برای کشاورزان

اکبریزدانی

بی آبی و خشک سالی یکی از بلایای طبیعی است که هزارگاه در کشور ما رخ مینماید و موجب از دست رفتن و خشکیدن داشته هایمان در قرون متمادی گردیده است خشک سالی های گذشته کشاورزان را خصوصا در مناطق حاشیه کویر بر آن داشت تا دست به ابتکاراتی بزنند و راهایی جهت مبارزه با این پدیده بیابند از قبیل کوزه در خاک کردن و یا استفاده از ساقه گیاهان دیگر جهت بدست آوردن محصول صیفی تمام این راها و ابتکارات برای استفاده بهینه از آب و داشته های موجود بوده است و در اینگونه بحران ها بهتر است هر گونه ابتکار و ایده را پذیرا باشیم و درستی و نادرستی آن را به آزمایش بگذاریم . کاشت گیاهان گلخانه ای و آبیاری قطره ای و دیگر راه ها هر کدام برای استفاده بهینه تر از آب است اما در روستاهایی که به صورت غرق آبی و سنتی به آبیاری میپردازند به موضوعی برخوردیم که بهتر است ناگفته نگذاریم . روش کرت بندی و تسطیح زمین به گونه ای است که از دهانه کرت تا آخر آن زمانی طول میکشد تا سیراب گردد در نتیجه درختان و محصول در دهانه کرت کاملا سیراب گشته و درختان آخر مدتی بسیار کم تغذیه میشوند . برای رفع این مشکل :

1 : نحوه کرت بندی باید به گونه ای باشد که آب سریعا به آخر کرت رسیده و شروع به پر شدن نماید تا تمام محصول تقریبا به صورت یکنواخت سیراب شوند .

برای این منظور وسط کرت را مانند جویی تا آخر تسطیح و دو طرف آن را با شیبی ملایم تا پشته ها میتوان ادامه داد.

2 : استفاده از ساقه های گندم ( سیفال ) در باغ و پای درختان . استفاده از ساقه ی گندم به دلیل تو خالی بودن حفاظ خوبی است برای جلوگیری از تبخیر سریع آب و نیز به دلیل داشتن پرز در داخل جاذب خوبی برای رطوبت و شبنم است در صبحگاهان . پس رطوبت تا مدت زیادی پای درختان مانده و حفظ و تجدید میشود .

حدود یک سال دوام داشته و تجزیه نمیشود و پس از تجزیه نیز تبدیل به کود گیاهی گردیده و با عث تغذیه درختان میگردد . امتحان این دو مورد هزینه ای در بر ندارد و در هر روستایی در دسترس است پس آزمایش کردن آن باعث بهینه مصرف نمودن آب و داشته هامان خواهد گشت .

درختانتان سبز و خرمنتان پر برکت باد