یزدفردا

راضیه حسینی: به نظرمان مشکل از خریدن با خر نیست. مشکل آن‌جاست که با خر هم دیگر نمی‌شود کاری کرد. اصلاً شما کل باغ‌وحش را بیاورید وسط صداوسیما، در سطح شهر تبلیغات بروید که امشب یک لاک‌پشت می‌آوریم روپایی بزند، یک جغد آگاه و باهوش می‌آوریم با نوکش عکس فلانی را پاره پوره کند، باز فایده ندارد. باز هم مخاطب ترجیح می‌دهد به تصویر سیاه تلویزیون خاموش خیره شود، ولی برنامه‌های صداوسیما را نبیند.

نمی‌دانیم چرا یک خر سوژه‌ی ابتذال در صداوسیما شده است؟ بیچاره حیوان بی‌آزار خودش هم از آفیش شدن خودش متعجب بود و نمی‌دانست چرا باید در قاب تلویزیون قرار داشته باشد؟ مانده بود خرها بالا رفته‌اند یا قاب‌های پایین آمده‌اند؟

شاید بعد از برنامه رفت و کلی برای هم‌نوعانش پز داد و گفت رفته است توی تلویزیون. شاید از آن روز به بعد شد سر دسته‌ی خرها و کلی برای خودش طرف‌دار جذب کرد. اصلاً شاید اسمش را هم عوض کرد و دیگر خر یا الاغ خالی صدایش نکردند. شد خر دانا!

برای خر که بد نشد. کاش لااقل ارزشش را داشت و با این تصویر، روند بینندگان صداوسیما تغییر می‌کرد. مثلاً در حد نیم درصد اضافه می‌شد.

پیشنهاد می‌کنیم حالا که این اتفاق نتیجه نداد، بروید سراغ یک چیز عجیب‌وغریب دیگر. مثلاً از افرادی دعوت کنید که منتقدی دلسوز و با دانش هستند. سه چهار نفر هم ردیف نکنید کنارشان، مجری‌های بیچاره را ضایع‌ نکنید. بگذارید با آرامش انتقاد به جا و درست را مطرح کنند و بشنوید.

نه حق دارید این دیگر زیادی عجیب‌وغریب می‌شود. از دست شما برنمی‌آید. شما بروید همان خر، الاغ یا چه می‌دانیم این بار یک گاو را بیاورید! طوطی سخنگو هم بد نیست.

هر چه دل‌تان خواست بهش بگویید تا تکرار کند و شما هم برایش کف بزنید و ذوق کنید!