زمان : 08 مهر 1401 - 07:34
شناسه : 175567
بازدید : 2950
تاریخچه روز جهانی ناشنوایان و دلیل نامگذاری این روز تاریخچه روز جهانی ناشنوایان و دلیل نامگذاری این روز یزدفردا: شنوایی که در زندگی روزمره ما اهمیت به سزایی دارد از حواس پنج گانه به شمار می رود. اگر چنین نعمتی شامل حالمان نشود، آموختن دشوار می شود. ناشنوایان به خاطر محرومیت از حس شنوایی، صحبت نمیکنند؛ به همین علت زندگی سختی را می گذرانند.

به گزارش یزدفرداافراد معلول، بزرگ ترين اقلیت اجتماعی جهان محسوب می شوند و بیشتر ناشنوایان در این اقلیت هستند. در هر سال، روز سی ام ماه سپتامبر به عنوان روز جهانی ناشنوایان به منظور جلب توجه عموم مردم، نهادهای مردمی و دولتی و سیاستمداران به دستاوردهای افراد ناشنوا شناخته می شود.

تاریخچه روز جهانی ناشنوایان

از سال ۱۹۵۷ میلادی، هفته آخر ماه سپتامبر در هر سال، بعنوان هفته جهانی ناشنوایان نامیده شده است و این اختیار به کشور ها داده شده تا یکی از روز های هفته آخر سپتامبر را به نام روز جهانی ناشنوایان در کشورشان معرفی کنند. در سال ۱۹۵۱ برای اولین بار ، فدراسیون جهانی ناشنوایان در شهر رم ایتالیا برای حمایت از ناشنوایان بعنوان نهادی غیر دولتی تشکیل شد و به رسمیت شناخته شد. بیش از ۱۳۰ کشور جهان در این فدراسیون، عضو هستند و این فدراسیون درواقع با اهدافی نظیر احقاق حقوق ناشنوایان، فراهم آوردن شرایط تحصیل، اشتغال و زندگی برابر با سایر افراد جامعه شناسایی و بهبود مشکلات و موانع بر سر زندگی روزانه ناشنوایان تشکیل شده است.

.فدراسیون جهانی ناشنوایان همواره بر عواملی تأکید کرده که از انها می توان به برابری، حقوق بشر و احترام برای تمامی افراد، فارغ از رنگ و نژاد، جنسیت، ملیت، سن و سال اشاره کرد. هدف فدراسیون جهانی ناشنوایان برای برگزاری جشن ها در این روز اینست که در کل جهان انگیزه بخشی به ناشنوایان برای یادگیری زبان اشاره بعنوان یک ضرورت، ارتقای سطح دانش مردم عادی از مشکلات ناشنوایان، آماده سازی و تهیه بستر های مناسب برای ناشنوایان و حمایت از آنها برای دسترسی به حق تحصیل و فن آوری های مدرن لازمه بپردازد.

روز ناشنوایان در ایران

شورای فرهنگ عمومی موافقت کرد که از سال ۱۳۸۰، روز ۸ مهرماه در ایران بعنوان روز جهانی ناشنوایان شناخته میشود و تا به حال هم این مراسم را برپا کرده است. انجمن بین المللی ناشنوایان با همکاری اتحادیه اروپایی ناشنوایان و فدراسیون اتحادیه های ناشنوایان در سرتاسر جهان اقدام به برگزاری مراسم و جشن هایی در این هفته میکند. از زمان گذشته در تمامی کشور های دنیا نظیر ایران، به منظور رشد و آموزش کودکان ناشنوا و همچنین بهبود کیفیت زندگیشان اقداماتی صورت گرفته است که این اقدامات شامل ابداع زبان اشاره، ایجاد شرایط مناسب برای آموزش و تعلیم و تربیت ناشنوایان، اختراع دستگاه ها بهبود شنوایی از جمله سمعک، برخورداری از سایر حقوق مدنی و ایجاد زمینه اشتغال می باشد.

هدف از روز جهانی ناشنوایان

علت نامگذاری روز جهانی ناشنوایان این بود که فرهنگ ارتباط با ناشنوایان را ارتقا دهند، همچنین سایر افراد نسبت به زبان اشاره آشنایی پیدا کنند و سیاست مداران و عموم مردم از مشکلات ناشنوایان مطلع شوند.

دلیل نامگذاری روز جهانی ناشنوایان

هفته جهانی ناشنوایان در هر سال از تاریخ دوم تا هشتم مهر ماه می باشد. نام گذاری این هفته مصادف با گراميداشت سال روز فوت« دکتر شرایر» نخستین رئیس ناشنوای فدراسیون ناشنوایان و دانشگاه گالوت است. در آخرین یکشنبه ماه سپتامبر هر سال، روز جهانی ناشنوایان به منظور جلب توجه عموم مردم، سیاستمداران و مقامات به دستاورد های ناشنوایان، گرامی داشته شده است. سازمان های ناشنوا در طول این رویداد، در سرتاسر جهان شدیدا تشویق میشوند تا به افزایش حقوق ناشنوایان در سرتاسر جهان به جز توجه به خواسته ها و نیاز هایشان کمک کنند.

زبان اشاره چیست؟

زبان اشاره در سراسر جهان به عنوان زبان اصلی ناشنوایان شناخته میشود. تاکنون بیش از صد زبان اشاره در تحقیقات مختلف نام برده شده است. این زبان ها از ویژگی بصری – فضایی برخوردارند. در این زبان ها استفاده از دست ها و حالت چهره بسیار مؤثر است بدین دلیل که از طریق حالات چشم، ابرو و لب ها، بسیاری از اطلاعات دستوری مثل استفهام و قید بیان می شود. برای نشان دادن زمان افعال در زبان های اشاره از فضا استفاده می شود.

اولین معلم گل های خاموش در ایران

یکی از معلمان و خادمان پرتلاش فرهنگ ایران، جبار باغچه بان( عسکرزاده) نام داشت. در سال ۱۲۹۸ شمسی، او در دبستان احمدیه مرند آذربایجان شروع به تدریس کرد. او در تبریز به عنوان مؤسس نخستین کودکستان( باغچه اطفال) بود. باغچه بان نخستین کسی بود که اموزش سمعی بصری را در ایران، به دستگاه آموزشی کشور وارد کرد. او برای نخستین بار تصمیم گرفت که کودکان ناشنوا را تعلیم و تربیت دهد. همه او را در ابتدای کار مسخره می کردند، ولی بعد از گذشت یک سال توانست خواندن و نوشتن را به سه کودک ناشنوا بیاموزد.

شادروان باغچه بان در شهر شیراز، فعالیت اموزشی خود را به مدت ۶ سال شروع کرد و پس از آن فعالیتش را در تهران ادامه داد. او در چهارراه حسن آباد نخستین دبستان ناشنوایان را در خانه ای محقر راه اندازی کرد و به اختراع روش اموزش الفبای دستی پرداخت. همچنین به روش دیگری در زمان تعلیم و تربیت دست یافت که امروزه به آن روش ترکیبی می گویند و در مدارس کل کشور با گذشت اینهمه سال به عنوان مترقی ترین روش کاربرد دارد از. کشفیات جبار باغچه بان می توان به موارد زیر اشاره کرد :

- روش شفاهی در تعلیم ناشنوایان

- اختراع گوشی استخوانی یا تلفن گنگ

- کشف خواص صوت ها و تقسیم بندی آن ها

جبار باغچه بان که معلمی دلسوز و مهربان بود، عاقبت در سن ۸۲ سالگی یعنی در روز چهارم آذر ماه ۱۳۴۵، فوت کرد. هر ساله در گیلان، یادبودی برای این معلم بزرگ با حضور ناشنوایان موفق و معلمین زحمتکش در همین روز، برگزار می شود.

ورزش و ناشنوایان

یکی از خواص ورزش، اینست که سلامت جسم و روح انسان را تضمین میکند. از این رو ، در حفظ نیروی نشاط و سلامت میان شنوایان و ناشنوایان تفاوتی وجود ندارد. به همین خاطر ورزش ناشنوایان در جهان به منظور تقویت روحیه ناشنوایان و مشارکت بیشترشان در جامعه، پایه گذاری شد. در سال۱۹۲۴ فدراسیون جهانی ناشنوایان، بوجود آمد. در حال حاضر ، تعداد کشورهای عضو در این فدراسیون، ۸۴ کشور می باشد. از سال ۱۳۴۴ فدراسیون ورزش ناشنوایان، فعالیت خود را در ایران شروع کرد و به عضویت فدراسیون جهانی ناشنوایان در سال ۱۹۵۷ درآمد. ناشنوایان مثل شنوایان، در بیشتر رشته های ورزشی فعالیت دارند و موفقیت های فراوانی را کسب کرده اند.

مشکلات ناشنوایان

مشکلات ناشنوایان در زندگی روزمره، بیشتر از افراد دیگر است. درصورت وجود مشکل شنوایی، هیچوقت نمیتوانید زبان را یاد بگیرید یا به خوبی فکر کنید. از گذشته تابحال ، هیچ نابینایی وجود نداشته که برای تحصیل، محدودیت داشته باشد ولی فرد ناشنوا به خاطر فقدان ورودی های اطلاعاتی به سختی میتواند مدارج علمی بالا را کسب کند. از مهم ترین مشکلات ناشنوایان می توان از عدم توانایی در برقراری ارتباط ناشنوایان با افراد دیگر و عدم آشنایی جامعه با زبان اشاره، یاد کرد. نادرستی ارتباطات جریان اجتماعی شدن ناشنوایان و همچنین تعلیم و تربیتشان سبب میشود که با مشکلاتی رو به رو شوند.

سازمان رفاه ملی ناشنوایان

در سال ۱۳۵۰ سازمانی به نام سازمان رفاه ملی ناشنوایان ایرانی تاسیس شد که به وزارت کار و امور اجتماعی وابسته است. این سازمان درواقع قصد دارد، میان مؤسسات دولتی، غیردولتی و خیریه، هماهنگی ایجاد کند. از برنامه های این سازمان می توان به درمان، پیشگیری ، آموزش و تأمین اشتغال و رفاه گروه ناشنوایان، نیمه شنوایان و افردی که مشکل گویایی دارند، اشاره کرد. این سازمان در سعی و تلاش به پرورش شخصیت این افراد میباشد ، به نحویکه آنان را با جامعه سازگار کند و ازروش های جدیدی بهره بگیرد تا آن ها آمادگی لازم برای خدمات گوناگون را داشته باشند.