یزدفردا

یزدفردا: معمولا ورودی شهرها و محلات یا میادین با اِلِمانها یا تندیسهای زیبا آراسته می‌شود تا در بدو ورود به آن شهر یا محله، شخص تازه وارد با صحنه ای زیبا مواجه شود.
ولی در ورودی محله اصیل و تاریخی حسن آباد مشیر این قضیه کاملا بر عکس است.
میدان طلاییه، اصلی ترین ورودی محله، از حالت میدان خارج شده و عملا به پارکی که پاتوق اتباع خارجی است تبدیل شده.(اگر چه به لحاظ ترافیکی هم مشکلات عدیده ای دارد که در جای خود قابل تامل است)
فضای سبز، سنگهای جدول، تابلوهای میدان، سنگفرشها ، طراحی کلی و نمای میدان، آب نمای وسط میدان و ... همگی فرسوده شده و این همه، قبل از اینکه باعث نازیبایی ورودی محله شود، کارنامه ی درخشانی!!! از عملکرد مسئولین ذیربط را به نمایش گذاشته است. قطعا اگر این میدان جایی نزدیک خانه یکی از خادمین ملت(بخوانید مسئولین محترم شهر و استان) قرار داشت، وضع به گونه ای دیگر بود و بدون هیچ گونه مطالبه گری از جانب اهالی آن منطقه به زیبا ترین صورت بازسازی می شد.
مسئولینی که اگر چه در مصاحبه ها یشان در رسانه ها شعار توزیع عادلانه امکانات و بودجه ریزی را سر میدهند. ولی در عمل ، میدان طلاییه ها کوس رسواییشان را فریاد میزند.
سازمان پارکها و فضای سبز ، سازمان سیما و منظر و دیگر سازمانهای زیر مجموعه شهرداری یزد که متولی زیباسازی و فضای سبز شهرند چرا در بودجه ریزی نگاهی دوگانه دارند؟
وضعیت محله تاریخی حسن آباد مشیر (که مثلا در محدوده ی شهری قرار دارد) از حیث فضای سبز و مبلمان شهری و زیبا سازی و پیاده رو و معبر سازی و گذر بندی و... نسبت به روستاهای بخش مرکزی مثل اکرمیه و اکرم آباد و حسین آباد ریسمانی به مراتب اسفبار تر است،
حتی وضعیت روستاهایی که با شهر فاصله ی چندین کیلومتری دارند مثل فهرج و دهنو و احمد آباد مشیرو.... به لحاظ زیباسازی، از محله حسن آباد که در محدوده شهر است ، بمراتب بهتر است.
پیاده رو های بلوار امام رضای حسن آباد پس از تقریبا ۳۰ سال احداث، همچنان پوشیده از خار و خاک و خاشاک است و به حال خود رها شده
تیرهای چراغ برق در محلات پایین شهر از نوع ارزان و کاملا ساده ولی تیرهای چراغ برق در محلات بالای شهر و حتی روستاهای بخش مرکزی از نوع زیبا و گران قیمت،
نور پردازی و وضعیت روشنایی در بلوارهای محلات پایین شهر نسبت به مناطق مرفه نشین هم در منظر و دید مردم است و حاجت به بیان نیست.
پیاده روها در بالای شهر و حتی اکرمیه و اکرم آباد با بهترین موزاییک فرش شده ولی در حسن آباد و ...با آسفالت باز یافتی و یا خاک وماسه پوشیده شده، یا اینکه خود اهالی فرش کرده اند.
بلوارها در بالای شهر با بهترین گلهای زینتی و درختها و درختچه ها و بوته ها مزین شده ولی در پایین شهر و بطور خاص در حسن آباد که روز گاری نه چندان دیر، از زیباترین مناطق ییلاقی شهر بود، با کمترین دقت و با بی سلیقگی تمام. درخت کاری شده و بعضا هم با وجود خط سبز ، بدون هیچ درختکاری و فضای سبزی رها شده ...
و قس علی هذا...
(البته ناگفته نماند در هنگام انتخابات بیشترین آراء هم مربوط به همین محلات پایین شهر مانند حسن آباد مشیر و ... است.)
.
استاندار محترم و انقلابی یزد
"از طلا بودن پشیمان گشته ایم
مرحمت فرموده ما را مس کنید"
کاش لا اقل مسئولین استان این محله را در تقسیمات شهری ، مثل بعضی از مناطق بعنوان منطقه روستایی تعریف میکردند تا وضعیتمان بهتر ازین باشد که هست.
استاندار محترم و انقلابی و قاطع یزد.
شهردار محترم و دلسوزشهر یزد،
نمایندگان محترم شورای اسلامی شهر یزد،
مدیر محترم شهرداری منطقه دو یزد،
فرماندار محترم و خدوم شهر یزد،
این توزیع ناعادلانه امکانات
و تخصیص ناعادلانه بودجه که باعث بوجود آمدن بالا و پایین در شهر شده،
این نگاه دوگانه به ساکنان محلات بالا و پایین شهر، تا کی باید ادامه داشته باشد؟
وتا کی باید این ذلت و خواری و ننگ محرومیت و زندگی در منطفه کم برخوردار را تحمل کنیم وشاهد تبعیض باشیم و دم بر نیاوریم؟
مگر نخوانده ایم این آیه از قرآن کریم را که حضرت حق فرمود:
۞ *وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيٓ آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَىٰ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا*
*به یقین فرزندان آدم را كرامت دادیم، و آنان را در خشكی و دریا [بر مركب‌هایی كه در اختیارشان گذاشتیم‌] سوار كردیم، و به آنان از نعمت های پاكیزه روزی بخشیدیم، وآنان را بر بسیاری از آفریده‌های خود برتری كامل دادیم. (اسراء۷۰)*
چه شده است که میبینیم این کرامت خدادای بواسطه بعضی از ما بندگان که مُکنتی داریم نادیده انگاشته شده و پایمال میشود.
در روز واپسین و در محضر حقتعالی چه جوابی داریم اگه پرسیده شویم که چرا نعمت کرامتی را که ابتدائا خداوند به بندگانش علی السویه عطا فرموده بود پایمال کردید؟

مسلما نگاهی که باعث شده جامعه ما در بعضی از حوزه ها گرفتار بی عدالتی شود و حتی پس از گذشت بیش از چهار دهه از انقلاب اسلامی(که شعار اصلیش برقراری عدالت اجتماعی در تمام حوزه ها بود) هنوز این بیماری مهلک. نظام و دلسوزان و ملت را رنج دهد؛ نگاهی است که ریشه در تفکر لیبرالیسم و سرمایه داری دارد.
نگاهی که ارمغان صدها سال استبداد و استعمار و استثمار است. وحتی پس از انقلاب و علیرغم تغییرات بنیادین در نظام سیاسی و هیئت حاکمه، سالها در راس هرم اجرایی مملکت بر مسند قدرت تکیه زده بود و مع الاسف مانند سرطانی به جان انقلاب و نظام افتاده بود
به قطع و یقین، تا این نگاه (که ناشی از رسوب تفکر سرمایه داری در بدنه قوه ی مجریه ماست و عقبه ای تاریخی و چندین ده ساله دارد ) در این دولت و مدیران میانی آن که با شعار احیای گفتمان امام و انقلاب و تفکر عدالت محور، به روی کار آمده اند نیز مانند اسلاف، وجود داشته باشد، بدانید که باز هم در بر روی پاشنه بی عدالتی می چرخد.
و این فربادها همچنان به گوش آنان که باید، نمیرسد. و یا اگر برسد اثر بخش نیست.
واین قصه سر دراز دارد
با احترام: یکی از دلسوزان محله قدیمی حسن آباد مشیر و فعالان اجتماعی: عبدالمجید مجیدی زاد