موج‌سواری برخی مسئولین استان با "تحریم"



سید علی فراز مدیر مسئول دو هفته نامه اندیشه یزد - مدتی قبلی شاهد بودم يكی از مدیران دستگاه های اجرای استان وقتی در مقابل اعتراض مردم پیرامون کم کاری و عدم رسیدگی مشکلات دستگاه مربوطه قرار گرفت ضمن مبرا دانستن خود و دستگاه زیر مجموعه بدون هیچ گونه اشاره ای  به کم کار ها ، بی برنامه گیها ، بی تدبیریها ، صدمات حاصل از  به کارگیری ژن های برتر در پست های اجرای و تصمیم گیری  ، باند بازی عده ای جاه طلب و ... فقط "تحریم" ها  را مقصر اصلی همه مشکلات امروز جامعه دانست ؟! 

 براستی کاسبان واقعی "تحریم" ها چه کسانی هستند ؟ در شرایطی که دشمنان این ملت تمام توان خود را در قالب تحریم، حیله‌های دیپلماتیک و جوسازی‌های تبلیغاتی و رسانه‌ای به کار گرفته‌اند تا اراده این مردم را برای مقاومت در برابر نظام سرمایه‌داری مستکبران سست کنند، آیا منطقی و رواست که یک مدیر ارشد دولتی همه مشکلات را به تحریم گره بزند و چنین عظمت و قدرتی خیالی برای کشورهای استکباری بیافریند؟ آیا این سوء گفتار که مصداق بارز بزرگنمایی مستکبران است، نتیجه‌ای جز ایجاد ترس و نگرانی در جامعه دارد؟ آیا عقلانی است که یک مدیر ارشد با قوه تخیل خود، چنان قدرتی برای استکبار جهانی متصور باشد که گویی مستکبران مي‌توانند همتراز خداوند قدرت داشته باشند و در هر نقطه‌ای که اراده کنند هر کاری را انجام دهند؟!

آشکار است در شرایط کنونی که ذهن مردم درگیر گرانی، بی‌ثباتی بازار، نوسانات ارز و دلار، تورم در بخش مسکن و سایر مشکلاتی است که نتیجه سیاست‌های ناکارآمد است، باید مردم را با دیو "تحریم" که بیشتر خود تحریمی است مشغول نمود! زیرا حداقل تا مدتی مي‌تواند فکر مردم را از مشکلات و سوء مدیریت‌های دولتی منحرف کرد!

سهم تحريم‌ها در مشكلات اقتصاد ايران بيش از آنچه انتظار مي‌رفت بزرگنمايي شده است تا جايي كه انسان فكر مي‌كند ايران پيش از تحريم‌ها اولين اقتصاد توسعه يافته دنيا بوده و تحريم شاخصه توسعه يافتگي را از كشور سلب كرده است. حتی شاهد بودیم  رئيس‌جمهور محترم چالش‌هاي زيست محيطي و آب خوردن مردم را هم به تحريم‌ها گره زدند وخواسته ياناخواسته گرايي به طرف مقابل دادند. اگر كسي تنها كمي با ساختار و سيستم اقتصاد ايران در چند دهه اخير آشنايي داشته باشد، به حتم تصديق مي‌كند كه دليل وضعيت كنوني اقتصاد ايران فقط تحريم‌ها نیست بلكه خانه اقتصاد از پايبست با مشكل رو به رو است.

در چند سال اخير نيز بهانه‌اي به نام تحريم‌ها فراهم شد و برخي مديران به اشتباه يا به فرصت طلبي تمامي چالش‌هاي اقتصاد ايران را بر گردن تحريم‌ها انداختند و مدعي شدند تحريم مقصر اول و آخر شرايط كنوني اقتصاد و کاستی های  جامعه هستند، كه اين امر يك اشتباه بزرگ است زيرا اگر ما چه سهواً وچه عمداً مسئله را درست نبينيم چيزي از حقيقت مسئله تغيير نمي‌كند. همانطور كه مي‌دانيم تحريم‌ها از سال 89 به بعد بخش فروش نفت و بخش مالي اقتصاد ايران را هدف قرار داد و اين در حالي است كه ايران صدها بخش ديگر براي فعاليت داشت و دارد كه اگر ساختار و سيستم اقتصادي سالم و سلامت بود، مي‌توانست از آنها بهره ببرد.
مجموعه مشكلات ساختاري اقتصاد ايران باعث شده عملكردي بسيار كمتر از توان بالقوه خود داشته باشد و موهبت‌هايي طبيعي از قبيل درآمدهاي نفتي و مزيت‌هاي نسبي كشور از جمله لشكر بزرگ نيروي كارجوان كه براساس مدل‌هاي رشد اقتصادي، نيروي محركه توسعه اقتصاد است، به پاشنه آشيل آن تبديل شود. اين مشكلات ساختاري باعث شده مجموعه سياست‌هاي اقتصادي از جمله سياست‌هاي مالي دولت در هدايت اقتصاد ايران بي‌اثر، كم‌اثر يا اثرات ناخوشايندي به دنبال داشته باشد.

هر کجا مسئولان به اقتصاد مقاومتی روی آوردند شاهد آثار گران‌سنگ آن بودند و هرکجا که از منطق مقاومت فاصله گرفته و چاره حل مشکلات را در هم‌آغوشی و مذاکره با حریف و دادن امتیازات به دشمن دیدند نه تنها هیچ مشکلی از نظام، کشور و مردم حل نشده بلکه بی‌تردید بر حجم کمی و کیفی مشکلات افزوده شده و دشمن را گستاخ‌تر کرده و متأسفانه در موارد متعدد راه نفوذ را بر دشمن گشودند.

هدف اصلی کشور استحکام درونی و بازدارندگی کامل کشور از شر و زیاده‌خواهی‌های دشمنان است و این هدف مهم فقط و فقط از طریق مقاومت و ایستادگی فعال به دست می‌آید ولاغیر. کشور ما که دیروز در صحنه جنگ تحمیلی آماج موشک‌ها و بمب‌های نظام سلطه توسط صدام بود و برای تأمین کمترین سلاح و مهمات هم در تحریم مطلق قرار داشت اینک در اوج قله اقتدار دفاعی و موشکی قرار گرفته و نظام سلطه را در تعدی به حدود نظام اسلامی پشیمان ساخته و چشمان دشمنان از حدقه درآمده و سبب بغض کفار و دشمنان شده است، اما شوربختانه در سایر حوزه‌ها مطالبات دائمی رهبری و مردم در حوزه اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، به رغم داشتن ظرفیت‌های بالقوه و بالفعل روی زمین مانده و به حرف بسنده شده‌است.
در آستانه گام دوم انقلاب، با پوست‌اندازی و جوان سازی مدیریت کشور و با سرعت بالا و رویکرد جهادی و انقلابی باید شاهد روئیدن جوان‌های مقاومت فعال در سایر زمینه‌ها مثل زمینه نظامی و دفاعی باشیم. جای تأسف است که همه مسئولان از جنگ اقتصادی سخن می‌گویند، اما آرایش نظام مدیریتی کشور مطلقاً آرایش جنگ اقتصادی نداشته و کماکان به توجیه اشتباهات و سوءمدیریت‌ها و بی‌برنامگی‌ها پرداخته می‌شود.

به عبارت بهتر وقتی از واژه جنگ اقتصادی برای طرح مشکلات استفاده می‌کنیم، با توجه به بار معنایی این واژه، دیگر کارکرد توجیه‌پذیری کار‌ها و کوتاهی مأموریت‌های محوله را نمی‌کند، بلکه دقیقاً مسئولیت‌پذیری در حیطه عملیاتی و مسئولیت‌های محوله را گوشزد می‌کند و بدیهی است که در فضای جنگی باید با کم‌کاری‌ها و خیانت‌ها به سبک دادگاه‌های صحرایی سریع و مقتدر عمل و مسئولیت‌پذیری را به همه عاملان خصوصی و دولتی گوشزد کرد.

وقتی همه مسئولان رئیس‌جمهور، وزیر امور خارجه و... از تعبیر جنگ اقتصادی استفاده می‌کنند نباید همچنان چشم به شکلات‌هایی، چون اینستکس داشته باشند و به امید مذاکرات و نتایج آن از پاتک‌های سودجویان در بازار‌های داخلی غافل باشند، به خصوص که به وضوع خدعه‌های مشخص در حوزه دسترسی ما به مسائل مالی کاملاً اثبات شده‌است.
یعنی نمی‌توان امید به دشمنی داشت که برای ما شمشیر را از رو بسته است و در چنین شرایطی نباید تدابیر داخلی در حوزه اقتصادی و داخل کشور را نادیده بگیریم و همچنان بر تاکتیکی که از چند سال پیش نتیجه‌ای نگرفتیم، اصرار بورزیم.

 رهبر معظم انقلاب اسلامی در مراسم سی‌امین سالگرد ارتحال امام (ره)، مواضع اخیر ترامپ برای نزدیکی با ایران را «زرنگ‌بازی سیاسی» قلمداد و یادآور شدند «اگر مسئولان کنونی ایران دامن همت به کمر بزنند، آستین‌ها را بالا بزنند، شب و روز نداشته باشند، مجاهدت کنند، همزبانی کنند، همدلی کنند، به نحو مناسب و شایسته‌ای از امکانات مردم استفاده کنند، قطعاً پیشرفت‌های بیشتری نصیب خواهد شد. در این شکی نیست، اما شرطش این است که امریکایی‌ها نزدیک نیایند، شرط پیشرفت این است که امریکایی نزدیک نیایند، این زرنگ‌بازی سیاسی این آقا، مسئولان جمهوری اسلامی را فریب نمی‌دهد، ملت را فریب نمی‌دهد، باید امریکایی‌ها نزدیک نشوند، هرجا امریکا پا گذاشته یا جنگ شد یا برادرکشی یا فتنه شد یا استثمار شد یا استعمار شد یا تحقیر شد، قدم امریکایی‌ها قدم نامبارکی است، اگر نزدیک نشوند خود ما می‌دانیم چه‌جوری رفتار کنیم، کار خودمان را بلدیم، خداوند متعال هم توفیق خواهد داد و ان‌شاءالله پیش خواهیم رفت.»

در پايان بايد يادآور شويم كه به دليل ساختار معيوب اقتصاد ايران و بزرگ شدن بيش از اندازه دولت و نهادهايي كه شايد سال‌هاست موضوعي براي فعاليت ندارند، اقتصاد به نوعي قفل شده است و زير ظرفيت حقيقي خود فعاليت مي‌كند، از اين رو اگر فردا روزي تحريم‌ها هم لغو شد، نبايد انتظار معجزه در اقتصاد داشت زيرا به فرض حذف تحريم‌ها، اقتصاد بعد از دو سال فعاليت تازه به دوران پيش از تحريم‌ها بازمي‌گردد از اين رو دليل مشكلات اقتصاد ايران تحريم‌ها نيست و مشكل از ساختار اقتصاد ايران است.

 سید علی فراز مدرس دانشگاه












کاربران آنلاین

نظرهای کاربران