فضای مجازی یا چاقوی تیز



وحید دهقان بهابادی

پیشنهاد می شود این نوشته را در وقت مطالعه با دقت بخوانید. 
اجازه دهید این نوشته را با یک سوال شروع کنیم . اگر کودک سه ساله شما چاقوی تیزی را بردارد و بخواهد با آن بازی کند چه می کنید؟ جواب چندان مشکل نیست بدون شک به او اجازه این کار را نخواهید داد . حتی اگر زمین و زمان را به هم بدوزد و قهر کند هم کوتاه نخواهید آمد . نهایتا یا اجازه می دهید کنار شما کمی با آن بازی کند و مراقبش هستید .
حال به سوال بعدی بپردازیم!
اگر نوجوان 12-13 ساله شما گوشی یا تبلت بخواهد چه می کنید؟! احتمالا مقداری مقاومت می کنید اما در نهایت تسلیم شده و برایش گوشی یا تبلت می خرید . اکنون نوجوان شما می ماند و یک چاقوی تیز بدون آن که مراقبی در کار باشد!
شاید این دو مقایسه بیش از حد سخت گیرانه به نظر آید اما باور کنید نوجوانان ما در مواجهه با آنچه در فضای مجازی رخ می دهد از کودک سه ساله در برابر چاقو هم ضعیف تر و آسیب پذیر تر هستند . در این نوشته می خواهیم به بخشی از آنچه در فضای مجازی در انتظار فرزندان ماست بپردازیم .  البته مشخص است که فضای مجازی مزایای بی شماری دارد اما در این نوشته بیشتر به ابعاد منفی این موضوع می پردازیم .
اولین اتفاق در فضای مجازی ناشناخته بودن هویت است . یک تولد و شروع از صفر
اینجاست که نوجوانی که تا کنون مثلا بین اقوام و آشنایان به سر به زیر بودن مشهور بوده میتواند تمامی آنچه که آرزو داشته را تجربه کند .  نوجوانی که شاید کوچکترین حرف زشتی از دهانش خارج نشده در گروه های تلگرامی با زشت ترین الفاظ به همه می تازد . نوجوانی که تاکنون به گوشه گیر بودن معروف بوده است در فضای مجازی تبدیل به مدیر گروهی فعال می شود و یک شخصیت تازه شکل می گیرد . شخصیت مجازی که به تدریج خود را  جایگزین شخصیت واقعی خواهد کرد .
دومین اتفاق شکستن خطوط قرمز است . دسترسی آسان به محتواهای مبتذل برای نوجوانی که در سنین بلوغ است بسیار پرجاذبه خواهد بود و حتی مذهبی ترین افراد را به چالش می کشد . امکان صحبت راحت با جنس مخالف در گروه های تلگرامی هم خط قرمز ارتباط با  نامحرم را می شکند . گشت و گذار در گروه های تلگرامی این طیف سنی به سادگی مشخص می کند که انگیزه اکثر افراد صرفا ارتباط با جنس مخالف خود است .
ارتباطی که با سوال های گوناگون آغاز می شود  و کم کم با صمیمی شدن به وابستگی منجر می شود . در بسیاری موارد هم این ارتباط منجر به توهم عاشق بودن می رسد و ارتباط جدی تر می گردد . ارتباطی که بدلیل غرائز نوجوانی به صحبت های جنسی و رد وبدل کردن عکس و فیلم و انواع محتواهای جنسی منجر خواهد شد .بسیاری از این رابطه ها چندان پایدار نیست .
طرفین بعد از مدتی تمایل به تجربه روابط جدید کرده و مجددا به سراغ فردی دیگر می روند . بسیاری از ضربه های روحی نوجوانان در این موقع رخ می دهد . چون فرد  در ذهن خود به طرف مقابل به چشم یک همدل و همراه نگاه می کند و روزی که به ناگاه رابطه قطع می شود و فرد مقابل را در ارتباط با دیگران می بیند برای خاموش کردن خشم خود دست به هرکاری می زند . کارهایی از قبیل تیغ انداختن بر روی مچ ها و بازو از اینجا شروع می شود .
متاسفانه بسیاری از ما به فرزندان خود نگاهی کودکانه داریم و برایمان قابل درک نیست که  ضربه های روحی ناشی از این رابطه ها بسیار شدید است . ماجرای دخترهای اصفهانی(که به اشتباه به نهنگ آبی مرتبط شد  در حالی که ربطی به آن نداشت و در نوشته ای جداگانه به این چالش می پردازیم) داستان قابل تاملی بود . اینکه دو دختر در حالی که می خندند از خود فیلم بگیرند و برای عذاب وجدان گرفتن دوست پسرهای خائنشان ، خودکشی کنند .
سومین اتفاق در فضای مجازی زیر سوال رفتن تمامی باورها می باشد . وقتی نوجوانی در شدیدترین فشارهای روحی ناشی از قطع شدن یک رابطه قرار گرفته است  به سادگی به تمامی عقائد پشت می کند . وقتی نوجوانی راحت به محتواهای جنسی دسترسی دارد و به تماشای آنها و ارتباط با جنس مخالف خود عادت می کند پس از مدتی اعتقاد به مبانی مذهبی را از دست خواهد داد .
شاید از دید شما این نوشته بیش از حد منفی نگرانه باشد اما اگر به اتفاق هایی که در شهرهای بزرگتر در حال رخ دادن است توجه کنید مشخص می شود موضوع بسیار جدی می باشد . نکته تلخ در این میان اینست که این موضوع حتی دامنگیر افراد مذهبی هم شده است و حتی دختران و پسران مذهبی نیز در گروه هایی با موضوعات مذهبی هم با گفتن یک پیشوند خواهر یا برادر با هم شوخی میکنند و تصور می کنند  با این حرف همه چیز حلال خواهد شد!
اما سوال
اکنون چه کنیم؟هرچند تصمیم داریم در نوشتاری جداگانه به راه حل ها بپردازیم اما به اختصار نکاتی بیان می شود .
پیشنهاد نویسنده در ابتدا نخریدن گوشی یا تبلت است . نگران اینکه نوجوانان شما ممکن است از قافله فناوری عقب بیفتند نباشید ! آنها در آینده زمان زیادی برای اینکار خواهند داشت .
 
اما اگر اینکار برایمان ممکن نیست باید به چند نکته توجه نمائیم
1-  به هیچ عنوان برای نوجوان خود حریم خصوصی قائل نشوید!! . نوجوان در این سن باید کنترل شود . او را عادت بدهید که هر لحظه نیاز بود باید گوشی خود را به شما بدهد .
2-  راه های زیادی برای مخفی کردن برنامه ها در گوشی وجود دارد . ممکن است نوجوان شما در گوشی خود ده شماره مجازی تلگرام داشته باشد بدون آنکه شما بدانید . پس اطلاعات خود را در زمینه گوشی بالا ببرید .
3-  مدت زمان استفاده از گوشی را محدود کنید . مثلا دو سه ساعت در روز و بر سر این موضوع محکم پافشاری کنید . حتی قبل از خرید گوشی می توانید این شرط را با نوجوان خود مطرح نمایید .
4-  قبل از خواب گوشی فرزند خود را بگیرید . بسیاری از فرزندان ما تا پاسی از نیمه شب مشغول کار با موبایل خود هستند و ممکن است ناخودآگاه تا صبح مشغول چت باشند .
5-  دیگر برای عضویت در تلگرام و… نیازی به وجود سیمکارت نیست . فرزند شما با کمک شماره های مجازی قادر است به سادگی در این برنامه ها عضو شود . پس سیمکارت نداشتن گوشی به معنای امنیت فرزند ما نیست .
و در پایان لطفا موضوع را جدی بگیرید! فرزند شما در فضای مجازی بسیار متفاوت تر  از چیزیست که شما در ذهن خود تصور می کنید . اجازه ندهید این چاقوی خطرناک تمامی شخصیت نوجوان بی پناه را در آشفته بازار فضای مجازی به خاک و خون بکشد .











کاربران آنلاین

نظرهای کاربران